Verhaal,

Sinds FAMEUS lijkt er bij mij een wondertje te zijn gebeurd

0
Shares

Romy de Veer (32 jaar) heeft na een heftig verleden een nieuwe start gemaakt bij FAMEUS. Nu volgt ze een opleiding tot ervaringsdeskundige in de zorg.

“Ik groeide op in een stabiel gezin. Maar toen ik op mijn twaalfde mijn vader betrapte op vreemdgaan, viel het vertrouwen weg. Ook werd ik op school gepest, waardoor ik me steeds meer terugtrok. Ik deed echter ook aan paardensport, in een groep waar ik me wél thuis voelde. Ik ging veel drinken; dan durfde ik veel. Jaren van destructief gedrag volgden, waarbij ik driemaal per week uitging tot diep in de nacht. Na de mavo ging ik in Kaapstad in een team werken met paarden. Toen ik op een feest een lijntje cocaïne kreeg aangeboden, was ik meteen verslaafd. Toen dat ontdekt werd, moest ik naar huis. Mijn ouders stelde ik toen gerust door in therapie te gaan bij De Viersprong in Halsteren. Daar kreeg ik de diagnose borderline. Ik ging echter door met mijn destructieve gedrag, waarbij ik overal net het randje opzocht. Ik stond bekend als iemand met meerdere vriendjes die steeds over de schreef ging; alles om maar leuk gevonden te worden. In die tijd  kwam ik na een zelfmoordpoging op de crisisafdeling bij Vrederust (Halsteren). Mijn ouders hielden me echter de hand boven het hoofd.”

WRAP als cadeautje

“In de zomer van 2013 stortte ik in. Ik dronk, gebruikte elke dag cocaïne en had schulden. Een fijne toekomst leek ver weg en ik zag geen uitweg meer. Maar ik wilde niet echt dood. Ik wilde ‘zo’ niet meer leven; ik wilde rust en stoppen met drank en drugs. Ik verzamelde alle moed en ging naar de huisarts, die heel begripvol was. Ik zei dat ik graag wilde stoppen met drugs. Omdat ik drugs gebruikte als ik veel dronk, kreeg ik een middel waardoor je ziek wordt van alcohol. Met een praktijkondersteuner (POH) maakte ik een plan van aanpak voor de leefgebieden. Zoals wonen: ik verhuisde weer naar West-Brabant, waar mijn nieuwe huisarts en POH eenzelfde aanpak hadden. Mijn financiën waren ingewikkelder, maar ik wilde niet opnieuw opgeven.

Ik kwam in contact met Centrum FAMEUS, waar ik begon met vrijwilligerswerk (waaronder de inloop) om ervaring op te doen en te kijken of het vak bij me paste. Ook volgde ik herstelcursussen De WRAP-cursus, waarbij je kijkt wat je nodig hebt om je goed te (blijven) voelen, was echt een cadeautje: ik merkte dat medecursisten tegen dezelfde dingen aanliepen en door de kracht die ze uitstraalden, wist ik dat herstel mogelijk was. En door de liefde die ik ervoer, werd ik ook milder naar mezelf. Langzaam kreeg ik weer grip op mijn leven en meer veerkracht bij tegenslagen. Het feit dat ik aan mijn problemen werkte, gaf rust. Ik heb alle cursussen gevolgd en heb er zelf al enkele mogen geven. Zo deed ik veel ervaring op en ontwikkelde ik mezelf verder. In september 2017 mocht ik zelfs beginnen aan een hbo-opleiding ervaringsdeskundige in de zorg.”

Wondertje

Het thema ‘loslaten’ komt meermalen terug. Zo verbrak Romy het contact met een vriendin die ze al 12 jaar kende en met haar vader.

“Jarenlang deed ik alles om leuk gevonden te worden. Toen ik dat niet meer deed, werd ik krachtiger en ik dacht: ‘Dit ben ik en dit is wie ik wil zijn’. Mijn huidige partner geeft me alle ruimte om te ZIJN. Samen zijn we stapje voor stapje aan het groeien.”

Ik gebruik niet meer en heb rust gevonden. In het verleden heb ik mezelf echter door mijn grenzeloze gedrag echt voor schut gezet. Vooral een bepaalde kennis heb ik het leven zuur gemaakt. Gelukkig accepteerde ze mijn excuses en zei dat ik goed bezig ben; een bijzonder moment. Ook mijn moeder en broer herstelden de band weer – vooral toen ze zagen hoe hard ik werkte om mijn leven weer op de rit te krijgen. Toen mijn moeder in 2016 hertrouwde, werd ik zelfs gevraagd als getuige. Ik ben nu een heel ander mens en ben best gelukkig. Misschien moesten bepaalde dingen in mijn leven wel zo liepen, daardoor doe ik nu wat ik het liefste doe. Hoewel mijn moeder het nu financieel veel minder heeft, is ze gelukkig; dat is veel meer waard.”

“Sinds FAMEUS lijkt er bij mij een wondertje te zijn gebeurd. Hier waren mensen die mij begrepen; ik hoorde erbij. Doodeng, maar daardoor sta ik waar ik nu sta. Qua zelfvertrouwen is nog een lange weg te gaan, maar ik zit op de goede weg. In het eerste jaar ben ik gigantisch gegroeid. Ook had ik een 8,7 voor mijn stage; daar ben ik erg trots op. Vaak denk ik nu: ik kán dit – en het voelt goed. Na FAMEUS ga ik stage lopen bij Centrum Senioren. Het doet pijn dat ik FAMEUS moet loslaten, maar het is ook goed om ergens anders te kijken.”

“Ik zet mijn herstelverhaal in om anderen te empoweren. Ze herkennen zich in mijn verhaal en dit geeft hun kracht. Ik geloof in zelfhulp en help anderen graag bij hun eigen herstel. Kijken naar waar iemands kracht ligt en die uitvergroten. Herstellen doe je zelf, maar je hoeft het niet alleen te doen.”